سی ام جشنواره فیلم کوتاه تهران یک دوئل تمام عیار...........امید وفایی

سی امین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه به پایان رسید در حالیکه این دوره جدا از فیلم خوب و بد بیشتر تحت حاشیه مسائل سیاسی و جناحی بر حسب انتخاب یا ماندگاری مدیر عامل آن بود و همین امر چه مستقیم وچه غیر مستقیم این جشن را تحت تاثیر قرار داد و چشنواره را به شوی تمام عیار بدل کرد در افتتاحیه کیک بریدن ،آمار ،ارقام .............. و در بین جشنواره مدیر عامل که با همه بچه های قدیمی فیلم کوتاه رفیق فابریک از آب در امد و در اختتامیه که دیگر کم مانده بود ......و در این بین ته مانده های شعارهای پوپولیستی دولت قبلیش را خرج کرد و مسائل پشت پرده ..................همه اینها مبارزه برای ماندن و رفتن اما مبارزه ای که بیشتر از آنکه رنگ بوی شجاعت داشته باشد رنگ و بوی دیگری داشت
جشنواره به یمن حضور فیلمسازان قابل تامل و زیباست اما واقعیت این است که تولیدات انجمن به خاطر شورای سیاست گذاری آن فیلمهایی بی رنگ و بو وخنثی بودن و فاقد جسارت و از سویی دیگر از میان آن همه فیلم میتوان به جرات گفت در حدود 70 درصد فیلمها فاقد کیفیت در ساختار و موضوع بودن همین امر تاثیر مخربی را روی فضای جشنواره گذاشته بود و این مسئله با فضای سیاسی و جناحی همراه شد آنچه ماند اتمام جشنواره ای دیگر بدون تاثیرگذاری بر جریان فیلم کوتاه بود .........فیلم کوتاه بیشتر در فضای تهیه کننده های مستقل موجودیت پیدا میکند و زنده بودنش در این دوران وابسته به فیلمسازان مستقل است تا حمایتهای دولتی ................
گاهی درد دلها آنقدر زیاد می شود که ماندنش در دل می ترکاند آدمی را ، همه دغدغه های من از سینما همین صفحه است که شد یاداشتهای سینمایی از فیلم کوتاه تا مباحث هنر ، اینجا تمرین نگارش است و کامل شدن اندیشه امید است در این روزگاری که به روز نمی ماند دستانم همراه شود با اندیشه ها و جانی بگیرد در این صفحه سیاه که تنها درخشندگیش کلمات است و بس