فیلمی که دمکراسی جمهوریت دیکتاتوری وتمامی مفاهیم فلسفی و قانونی زندگی انسان را به چالش میکشد
استاد من هیچی یاد نگرفتم..................
نقدی بر فیلم همکلاس از سینمای فرانسه(Entre les murs )
فیلم همکلاس در آغاز از مردی شروع میشود که در حال تفکر ونوشیدن قهوه است و به وسیله او وارد فضا یا بطن داستان میشویم اگر به کلیت فیلم نگاه کنیم آنچه مشخص است ساختاری کلاسیک دارد ورود ، میانه یا داستان ، خروج یا انتها اما چیزی که وجود دارد این است که مفاهیم فیلم و دکوپاژ آن ساختاری مدرن دارد مسئله آدمها ،گاهی عدم درک متقابل، کشمکش و دیدگاهای متفاوت و مخصوصا جمهوریت از عناوینی هستند که دنیای امروزی با آن سروکاردارد از نظر دکوپاز نیز از نماهای بسته و روانشناسانه استفاده میکند وهمینطور از نظر تدوین و مونتاژ که یکی از خلاقانه ترین عناصر قابل توجه در تمامی فضای فیلم است . پیروی درست از نظریه اصالت یک نما پودوفکین وتدوین دیالیتیک آیزنشتاین باعث شده که فضای متناسب با مفهوم داستان فیلم به وجود بیاورد با آنکه فیلم سرشار از گفتگو و دیالوگ است تاعناصر بصری بالقوه .
جالب اینکه مخاطب تا پایان اثر خسته نمی شود زیرا ناخواسته در گیر روابط آدمها با یکدیگر میشود و سعی در کشف مفاهیم پنهان در لایه های زیرین شخصیت ها وروابط آنها میکند فیلم به طرز شگفت انگیزی مسائلی چون دموکراسی ،جمهوریت ،آموزش و پرورش وحتی دیکتاتوری را به چالش میکشد ومرز بین آنها را برای ما که درک روزنامه نگارانه ای از این مفاهیم دارد روشن میسازد وهمین طور از این مفاهیم آشنازدایی میکند ومفاهیم جدیدی را پیش روی ما میگذارد ودر همین نکته است که مابرخورد و آمیزش جهان شخصیتهای مختلف را می بینیم
گویی کلاس درس یک جهان کوچک است وانسانهایی با دیدگاهای مختلف وتاثیر آن برروی مخاطب که یکی از سه عنصر مهم درک یک اثر هنری است به غایت قوی و تاثیر گذاراست مخاطب بنا بر دیدگاه خودش، خود را به یکی از شخصیت های کلاس نزدیک میبیند و با او همذات پنداری میکند و سعی در رسیدن به الگوی مشخص است ولی فیلمساز و پیامد اثر این الگو را در همه جای فیلم مخصوصا در پایان آن به هم میریزد ومارا وادرا به فکر کردن در اندیشه ودیدگاهمان میکند واینکه یک بار دیگر اندیشهایمان ودیدگاهمان را ویرایش کنیم واین معنی واقعی یک اثر میباشد که این فیلم با کمک گرفتن درست وبه جا از دکوپاژو تکنیک سینما از تدوین گرفته تا تصویر ومیزانسن های داخل قاب انجام میدهد شاید پیام فیلم را درپایان فیلم و درداستان جمهوریت وسئوال کردن سقراط از مردم راجع اندیشیدن وغیره دانست و یا دختر سیاهپوستی که با جمله من هیچ چیز یاد نگرفتم تکانی شدید به اندوخته های دانش بشری از مفاهیم علمی گرفته تا فلسفه و معنویت میدهد وگویی همان نتیجه نهایی فیلم نیز خود دچار چالشی عمیق است .
گاهی درد دلها آنقدر زیاد می شود که ماندنش در دل می ترکاند آدمی را ، همه دغدغه های من از سینما همین صفحه است که شد یاداشتهای سینمایی از فیلم کوتاه تا مباحث هنر ، اینجا تمرین نگارش است و کامل شدن اندیشه امید است در این روزگاری که به روز نمی ماند دستانم همراه شود با اندیشه ها و جانی بگیرد در این صفحه سیاه که تنها درخشندگیش کلمات است و بس